De voeding van discus

Discus komen uit het Amazonegebied, een geografische zone waar het water van zeer hoge kwaliteit is, maar zeer arm aan voedingsstoffen. Daarom is het organisme van deze vissen zo geëvolueerd dat ze alle voedingsbehoeften opnemen uit het voedsel dat ze kunnen vinden, dat in hun leefgebied vooral bestaat uit kleine vissen en een verscheidenheid aan schaaldieren. Dat betekent dat discus bijna uitsluitend carnivoor zijn en dus een eiwitrijke voeding nodig hebben, al is dat niet zonder een plantaardige component en vitaminen. Om gezonde discus met een optimale groei te houden, is het het beste hun een grote verscheidenheid aan voedsel te geven. Het is raadzaam dat ze eraan wennen droogvoer te eten, voor het gemak en omdat dan iedereen ze in uw afwezigheid kan voeren. Er bestaat ook diepvriesvoer op de markt op basis van levend voedsel zoals artemia, watervlooien en muggenlarven, dat de discus graag accepteren. De basis van hun voeding moet echter een brij (of pasta) zijn, gemaakt van rundvlees- of pluimveehart, aangevuld met vis en groenten als basis, waarbij men nog veel meer dingen kan toevoegen die zeker gunstig zijn en ervoor zorgen dat onze discus perfect gevoed zijn. Persoonlijk gebruik ik runderhart als basis van de brij die ik maak, omdat dat me de meeste garanties biedt: het is helemaal spier en deze dieren krijgen nooit hormonen, in tegenstelling tot wat bij pluimvee gebeurt. Runderhart is pure eiwit. Hierna presenteer ik het volgende recept: Ingrediënten van het mengsel: Dit is het recept dat ik normaal gebruik, waarbij ik elke keer dat ik het maak iets verander, afhankelijk van het seizoen en van wat er op de markt beschikbaar is. Tenzij anders vermeld, zijn alle voedingsmiddelen die in het recept worden gebruikt vers: • 500 g kalfs- of runderhart. • 1 kg mosselen. • 500 g gaffelkabeljauw of een andere witte vis. • 250 g garnalen (gamba's, langoustines). • 500 g spinazie. • 3 wortelen. • 2 eierdooiers. • 1 banaan. • 1 geschilde appel. • 1 kiwi, of aardbeien, of frambozen, enz. (Vitamine C) • 3 teentjes knoflook. • Vitaminen. Er kan nog meer worden toegevoegd: zoete paprika's, rode biet, tarwekiemen, inktvissen (die moeten heel fijn worden gehakt, want als er grote stukken overblijven, kunnen ze het water vervuilen), een kleurloze gelatine (helpt het mengsel te binden zodat het niet uiteenvalt in het aquarium), erwten, vlokkenvoer, sticks of granulaat, spirulina, enz. Benodigde gereedschappen: Ik beschrijf stap voor stap hoe het mengsel wordt bereid: Om het mengsel te bereiden heeft men nodig: • Meerdere bakjes waarin men de ingrediënten kan leggen voor en na het hakken. • Een mes om veel van de ingrediënten te hakken voordat men de blender gebruikt. • Een snijplank. • Een paar pannen om sommige ingrediënten te koken, een spatel of een mes om ze eruit te halen. • Vrieszakken. • En natuurlijk een blender of vleesmolen. Ik gebruik er een met beker. Die is hier erg goed voor en vrij handig. Runderhart: Het fundamentele deel van het recept is het runderhart. Als u er niet graag mee werkt, kunt u de slager vragen het van vet te ontdoen en te snijden, zelfs het te malen in een hamburgermachine. Als we het zelf doen (de resultaten zullen beter zijn, tenzij u erg bevriend bent met de slager en hij daarom niet te veel tijd aan u verliest), moet men een heel scherp mes gebruiken en al het vet (de witte delen), vezelige delen en zenuwen verwijderen, zodat alleen de vleesdelen overblijven. Het hart wordt in stukken gesneden om het daarna door de blender te halen. Witte vis: De ingrediënten op basis van vis zijn fundamenteel. In veel recepten van het internet heb ik gezien dat ze meestal heek gebruiken. Naar mijn mening is die te vet. Ik gebruik gaffelkabeljauw of een soortgelijke vis, die in schone filets zonder schubben en graten wordt geleverd. Alles gaat in de vleesmolen. Garnalen of gamba's: Bij de garnalen (gamba's) snijd ik de kop, de staart en de pootjes af, maar ik laat het grootste deel van het schild zitten. Het bevat calcium en helpt het mengsel te binden zodat het niet uiteenvalt... een van de grootste problemen waarmee iedereen te maken krijgt die voor het eerst een mengsel voor zijn discus maakt. Mosselen: De mosselen worden gestoomd (met een paar vingers water in een afgedekte pan) tot ze opengaan. Ze worden heel goed schoongemaakt en men verwijdert de baarden en de harde delen, en natuurlijk ook de schelpen. Inktvissen: Wat de inktvissen betreft, die moeten heel goed worden schoongemaakt en van hun huid ontdaan. Men moet er heel goed op letten dat er geen stukken ongehakt blijven, want ze bieden een zekere weerstand. Normaal is het het eerste wat ik door de blender haal. Men krijgt een kleverig mengsel met een consistentie die lijkt op die van lijm. Heel goed gebonden, om te voorkomen dat het mengsel uiteenvalt bij contact met water. Groenten, Broccoli: Het "groene" deel is essentieel. De basis van het groene deel is spinazie, maar ik doe er ook een beetje broccoli bij. Eigenlijk zou ik, als het niet was omdat hij zo uiteenvalt, de hoeveelheid broccoli verhogen. Broccoli is de groente met de hoogste voedingswaarde per gewichtseenheid eetbaar product. De bijdrage aan vitaminen, vooral C, B2 (lactogeen) en provitamine A, is hoog; en hij levert ook aanzienlijke hoeveelheden mineralen zoals Ca, K en vooral P. De spinazie wordt licht gekookt (als het kookpunt wordt bereikt, haalt men hem er meteen uit). Als men broccoli gebruikt, kan men hem vijf minuten op laag vuur laten. De wortelen hebben meer tijd nodig (zo'n 20 minuten is genoeg om ze zacht te krijgen). De rest van het fruit en de groenten wordt rauw gebruikt, behalve de rode bieten, die men al bereid kan kopen, of zelf kan koken (zoals de wortelen). Vroeger werd spinazie beschouwd als de beste van de groenten, zeer gewaardeerd vanwege zijn voedingswaarde en zijn rijkdom aan vitaminen. Tegenwoordig, opgelet Popeye!, geven de laboratoria aan dat broccoli vanuit voedingsoogpunt de meest complete groente is. Toch wordt spinazie erkend als een van de groenten met het hoogste gehalte aan vitamine A, en valt hij tussen de andere op door zijn hoge gehalte aan calcium, fosfor, ijzer, kalium en natrium. Medicinaal is hij laxerend, en zijn hoge ijzergehalte kenmerkt hem als een voedingsmiddel met een sterke werking tegen bloedarmoede. Wortelen: De waardering van de wortel als product van grote voedingswaarde, waarin carotenoïden een aanvulling zijn op provitamine A, die vervolgens in het menselijk organisme wordt afgebroken tot retinol of vitamine A. Bovendien is die waardering toegenomen, vooral vanaf de jaren '70, omdat verschillende laboratoria hebben aangetoond dat voedingsmiddelen die rijk zijn aan pigmenten zoals anthocyanen, carotenoïden, chlorofyl en flavonoïden het vermogen hadden bepaalde hart- en vaatziekten, sommige soorten kanker en celveroudering te voorkomen, dankzij hun antioxiderende eigenschappen. Voor ons is ook hun vermogen interessant om de kleur van onze discus op een natuurlijke en gezonde manier te versterken. Rode biet: Rode biet is rijk aan mineraalzouten. Zijn voedingswaarde is vergelijkbaar met die van de wortel. Hij bevat veel caroteen, van het grootste belang voor de vitaliteit van het organisme in het algemeen en ook voor de kleur van de discus op natuurlijke wijze. Groene paprika: Ik gebruik ook verse groene paprika (niet scherp) en mango, een tropische vrucht die behalve vitaminen anthelmintische effecten heeft die vergelijkbaar zijn met die van knoflook, zoals we verderop zullen zien. Banaan: De banaan bevat kalium en is nog een van onze bondgenoten om het mengsel te binden. Aardbeien, kiwi en frambozen: Deze keer gebruiken we frambozen omdat het seizoensfruit is, maar bij andere gelegenheden gebruik ik aardbeien of kiwi's als vruchten die rijk zijn aan vitamine C. Erwten: Als aanvulling op het plantaardige deel kan men erwten toevoegen (wat in sommige Amerikaanse landen "groene erwten" wordt genoemd). Het is een van de groenten die per gewichtseenheid de grootste hoeveelheid koolhydraten en eiwitten levert, en valt op als belangrijke bron van aminozuren, waaronder lysine. Het is een voedingsmiddel met aanzienlijke gehaltes aan mineralen (P en Fe) en vitaminen, vooral B1. Ook belangrijk is hun laxerende effect, dat darmobstructies voorkomt, waar discus gevoelig voor zijn. Ik gebruik ze liever uit blik, zoals op de foto te zien is, want bevroren erwten moeten worden ontdooid en geopend en zo wordt de koudeketen doorbroken. Men kan ze ook vers gebruiken, maar dan moeten we ook de velletjes verwijderen en geeft het meer werk. Knoflook: Knoflook is een fundamenteel ingrediënt van het mengsel. De kenmerkende geur en smaak van knoflook verklaren het gebruik ervan als smaakmaker van gerechten, met een ander, niet minder bekend gebruik als geneesmiddel. Tot de erkende farmacologische effecten behoren zijn bacteriedodende kracht, zijn bloedstollingsremmende en cholesterolverlagende werking, en zijn uitzonderlijke rol als anthelminticum, waarmee hij de aanwezigheid van interne parasieten bestrijdt en voorkomt. Drie teentjes knoflook zijn genoeg. Ze moeten fijn worden gehakt en geplet om er zeker van te zijn dat ze zich goed door het hele mengsel verdelen. Ik gebruik een knoflookpers, zoals op de foto te zien is, waardoor de taak handiger en doeltreffender wordt. Ei: Er worden ook twee hardgekookte eierdooiers toegevoegd. Het eiwit wordt weggegooid. We hoeven dit ingrediënt niet door de blender te halen, want het zou het water overmatig kunnen vervuilen. Het bevat eiwitten en vitaminen, vooral die van de groepen A, B, D en K. Zoete paprika: Een ingrediënt dat natuurlijke carotenen bevat om de kleuring van de discus te versterken: de zoete paprika. Hij bevat ook vitaminen en bevordert de vruchtbaarheid van de mannetjes. Scherpe paprika mag niet worden gebruikt. Droogvoer: Men kan ook droogvoer toevoegen, in het bijzonder spirulinatabletten, ook vlokken, granulaat of sticks, met mate. Het is een goed moment om in de voeding van onze vissen die voedingsmiddelen op te nemen die we hebben gekocht in de gedachte dat ze goed voor hen zouden zijn... maar waar ze nooit van hielden. Vitaminen: Het recept van dit mengsel bevat op zichzelf alle vitaminen die discus in hun voeding nodig hebben. Eigenlijk was het niet nodig er iets anders aan toe te voegen. Als er toch een kleine hoeveelheid vitaminen wordt toegevoegd, is dat vooral om het aandeel vitamine D aan te vullen, dat voor discus basaal is, en om te compenseren wat verloren gaat bij het invriezen en ontdooien. Het heeft geen zin deze preparaten of andere apotheekproducten te overdrijven. Men kan 3 capsules Pharmaton Complex gebruiken (de capsule verwijderen en het poeder toevoegen) of Dayamineral in druppels toevoegen (30 druppels zijn genoeg) of Sera Fishtamin (een hele fles, die aanzienlijk duurder is), en meer is er niet nodig. Vitaminen zijn basaal in het dieet van discus. Men moet er rekening mee houden dat wateroplosbare vitaminen (B en C) via het water kunnen worden toegediend (al is hun nut twijfelachtig, aangezien zoetwatervissen, in tegenstelling tot zeevissen, geen water drinken), terwijl vetoplosbare (A, D, E en K) alleen via het voedsel worden opgenomen. Men moet er rekening mee houden dat het niet goed is het gebruik van vitaminen te overschrijden… terwijl wateroplosbare geen problemen opleveren, doen vetoplosbare dat wel en kunnen ze problemen veroorzaken door hypervitaminose. Vitamine D is uiterst belangrijk om het optreden van de zogenaamde "gat-in-de-kop-ziekte" te voorkomen, die met hexamita wordt geassocieerd. Tarwekiemen: Tarwekiemen bevatten vezels om het maag-darmkanaal te verbeteren en vitaminen, en helpen opnieuw het mengsel te binden zodat het niet uiteenvalt en het water niet vervuilt. Bereiding: Zodra alle ingrediënten met behulp van de blender zijn fijngemaakt, mengen we ze goed in een bak met behulp van een mes of een houten lepel. Op de foto ziet men de verschillende fijngemaakte ingrediënten, nog niet gemengd, elk met zijn eigen bijzondere textuur. Men moet goed opletten dat er geen vette stukken van een voedingsmiddel ongehakt overblijven, want op het moment van voeren zou dat een nutteloze maaltijd zijn en de natuurlijke vervuiling van het water. Een van de gebruikelijke problemen bij het bereiden van het mengsel is dat het uiteenvalt bij contact met het water en het vervuilt. We hebben al enkele aanwijzingen gegeven om dat te voorkomen, maar een versterking is het toevoegen op dit moment, wanneer alles al is gehakt en gemengd, van een of twee zakjes neutrale gelatine. Goed roeren. Al roerend moet men een homogeen mengsel verkrijgen, waarvan de consistentie in elk geval lijkt op die van tandpasta. Wat de gelatine betreft, vind ik het naar mijn mening goed zoals ik zeg, maar er zijn mensen die twee zakjes gelatine gebruiken, en er zijn ook mensen die haar vooraf hydrateren met lauw water, en ten slotte zijn er mensen die alles bij elkaar doen en au bain-marie verwarmen. Mij lijkt het goed niets van dit alles te doen en ik geloof dat bij deze stappen vitaminen verloren gaan en niets wordt gewonnen. Voor mij is het echte geheim om het niet te laten uiteenvallen niet de gelatine. De gelatine helpt, maar kan niet alles doen. Waar het echt om gaat, is grondstoffen te gebruiken die behalve voedzaam ook bindend zijn (de banaan, de inktvissen, de tarwekiemen, de garnalen met schild, enz.) en de ingrediënten precies in de juiste mate te hakken. Men kan de aardbeien niet (ze geven water af) hakken zoals de inktvissen, die minuten hakken en consistentie vereisen, en er zijn zelfs delen die weerstand bieden en die kleine stukjes moeten worden verwijderd. In het algemeen worden fruit en groenten heel licht gehakt (het is genoeg ze op de consistentie van tandpasta te laten, niet meer, anders worden ze bij het ontdooien vloeibaar en vallen ze uiteen) en hetzelfde geldt voor alle andere ingrediënten, met dien verstande dat inktvissen veel hakken vereisen, het hart iets minder en de garnalen nog iets minder. De vis moet op een middenpunt tussen de garnalen en de groenten zitten. En als advies: het is beter te kort te snijden (men kan er aan het eind altijd nog een keer de blender overheen halen, zelfs als het al gemengd is) dan het te ver door te voeren (de gelatine kan geen wonderen verrichten met een overmatig vloeibare massa). Invriezen: Nu hoeft men het mengsel alleen nog te verdelen over plastic zakken voor het latere invriezen. Het is belangrijk dat de platen niet te dik zijn, want dan zouden ze moeilijk te breken zijn zodra ze bevroren zijn. Een dikte van 0,5 cm is ideaal. Het is belangrijk de zakken te etiketteren met de datum van bereiding. In een goede vriezer blijft dit mengsel drie maanden in perfecte staat. Als u een medicijn aan een plaat van het mengsel toevoegt, is het heel belangrijk die met deze datum te etiketteren, om het niet toe te dienen zonder dat het nodig is. De vissen voeren: Op het moment van voeren snijdt men stukken van de juiste grootte af en laat men die enkele minuten ontdooien met wat water uit het aquarium zelf. Het is belangrijk dit te doen en de overgebleven vloeistof af te gieten om geen overmaat aan fosfaten aan het water toe te voegen, wat het optreden van algen zou kunnen bevorderen. Het is ook niet goed het mengsel aan de discus te geven zonder het te ontdooien, want dat zou darmproblemen kunnen veroorzaken.