Velen begrijpen niet hoe moeilijk het is om de hoeveelheid wilde discus die de Braziliaanse wet toestaat in zo'n korte tijd te verkrijgen . Je moet wachten tot de rivieren van de Amazone dalen en weer stijgen. Zoals we al hebben vermeld, hebben we volgens de Braziliaanse wet een quotum van 4000 wilde vissen. De rivieren van de Amazone beginnen gewoonlijk in mei, juni te dalen, en pas in september is het mogelijk wilde discus te verzamelen. In het verleden begon het water in de rivieren pas in januari te stijgen .
Natuurlijk hangt dit alles af van Moeder Natuur. Neem bijvoorbeeld het seizoen 2018/2019. De rivieren begonnen in mei te dalen, heel langzaam, maar tot oktober daalden ze niet genoeg om enige vangst mogelijk te maken. Eind oktober konden we eindelijk beginnen met het selecteren van de eerste wilde discus. Het water is buitengewoon snel gedaald en eind november begon het weer te stijgen.
In feite hadden we ongeveer 45 dagen om 4000 wilde discus in verschillende gemeenschappen te verzamelen en te selecteren. Allemaal heel ver van elkaar, via routes die bijna alleen per boot te doen zijn.
Stress is altijd groot, maar in het seizoen 2018/2019 was die nog groter om de hele voorraad voor een jaar bijeen te brengen. Veel mensen hebben geen idee hoe alles werkt, want wanneer de rivier stijgt, trekken de wilde discus het bos in.
Naast dat ze verspreid zijn, is het volstrekt onmogelijk om ze te vinden en te vangen. Bovendien beginnen ze zich voort te planten zodra de rivieren beginnen te stijgen. De regens dragen ook bij aan deze factor, want logischerwijs verandert de chemie van het water. In deze periodes beginnen we iets magerdere en donkerdere vissen te zien, typisch voor wanneer ze beginnen te kweken.
Het was een atypisch seizoen. De laatste jaren is het bijna onmogelijk te voorspellen wanneer de rivieren van de Amazone stijgen en dalen. Waarschijnlijk door klimaatverandering. De werkelijkheid is echter dat dit de fase is van enorm veel werk en van een organisatie die tot het uiterste is gedreven.
Je rent van de ene kant naar de andere en vaak gebeuren er onvoorspelbare situaties. Ik zeg vaak dat dit de " Amazonische onvoorziene gebeurtenissen" zijn. Ik geef verschillende voorbeelden !
Met veel gemeenschappen is er geen internet- of telefoonverbinding, dus we weten nooit of de vissers al vissen . Soms gebeurt het dat een aanzienlijk aantal wilde discus in een kist wordt verzameld om door ons te worden geselecteerd, en tijdens de nacht vernietigt een boto (dolfijn) of een alligator de houten kist in het water volledig, waarin 200 tot 300 wilde discus waren verzameld.
Andere keren sloeg een storm toe en kantelde de kist. Weer andere keren hadden de vissers gewoon geen zin om te werken en te vissen. Zo zijn veel reizen verloren tijd, brandstofkosten voor de boot, enz.
" Amazonische onvoorziene gebeurtenissen" in de loop van deze 12 jaar zijn er talloze verhalen, waarvan misschien op een dag in een boek met herinneringen enkele worden verteld. Ze maken deel uit van het leven in de Amazone.
Velen denken dat wilde discus altijd beschikbaar zijn om gevangen te worden, wat een misvatting is. Bedrijven moeten goed georganiseerd zijn om ze bijeen te brengen. Veel moeilijker voor bedrijven zoals de Santarem Discus Company, die sinds de 10 jaar dat ze is opgericht , ze liever een voor een kiest. Als we zouden wachten tot de vissers de kwaliteit leveren, zou het nooit de kwaliteit zijn waarvoor we bekend staan, en zouden de kosten veel lager zijn.
De vraag is altijd dezelfde: in 3 maanden is een enorme logistiek nodig, die we de afgelopen 10 jaar hebben verbeterd. Het grote probleem van de Amazone is het ontbreken van logistiek.
Als we veel tijd verliezen van de gebruikelijke 3 maanden, kunnen we de tijd voor vangst en verzameling verliezen. Alle tijd is krap en het personeel werkt professioneler. 4000 wilde discus verzamelen, na de selectie verpakken en naar het bedrijf sturen is hard werk dat van het hele Santarem Discus-team de grootste focus vraagt.
Vitor Hugo Quaresma

